Baardiris (Iris germanica)
Museum Klooster Ter Apel
In de oudheid werd de geur van de wortel van de Iris germanica, die lijkt op viooltjesgeur, beschouwd als een afrodisiacum. In de middeleeuwen werd de wortel tot poeder gemalen en in een zakje op het lichaam gedragen en edelen in de 18e eeuw strooiden iriswortelpoeder op hun pruiken om ongewenste geurtjes te verdoezelen. In de volksgeneeskunde verwerkte men iriswortel in medicijnen tegen bronchitis, oedeem en leverkwalen. De aromatherapie maakt gebruik van de harmoniserende en geneeskrachtige werking van iriswortelessence, dat een gunstige invloed zou hebben op creativiteit, liefde en intuïtie. Ook in gezichtslotions, crèmes en bodymilk wordt iriswortel verwerkt vanwege de verzorgende en voedende werking.
(Bron: Van akelei tot zwarte nieswortel, De kruidentuin van Museum Klooster Ter Apel, Nico Rookmaker, 2020)