Griekse alant (Inula helenium)

De Inula helenium bloeit in de zomer met prachtige gele bloemen. De naam is afgeleid van Helena, de echtgenote van Koning Menelaus, die bezig was een bos van dit kruid te plukken toen Paris haar kwam schaken. De wortel smaakt zwak bitter en bevat een meelachtig poeder, inuline genaamd, en een vluchtige olie. Hier wordt een kandij van gemaakt die gebruikt wordt tegen hoesten. Vroeger werd het gewas in Zweden en ook wel in Nederland als een keukenkruid gebruikt. De verse wortels ruiken eigenaardig en specerijachtig, niet onaangenaam kruidig. Gedroogd ruiken ze min of meer naar viooltjes. De Romeinen aten de wortel. Ook de middeleeuwse monniken, die het Enula campana noemden, prezen het aan met de spreuk: “enula campana will restore health to the hearth”. (Bron: Van akelei tot zwarte nieswortel, De kruidentuin van Museum Klooster Ter Apel, Nico Rookmaker, 2020)