Zitplaats voor de prior
Wie de kanunnikenkerk van Klooster Ter Apel betreedt zal het vrijwel meteen opvallen: het driedubbele koorgestoelte van Baumberger zandsteen. Het is wel duidelijk dat dit gestoelte niet bedoeld was voor elke kloosterling. Het is rijkversierd en staat ook hoger dan de robuust eikenhouten banken met opklapbare zittingen. Maar wie mochten hier dan wel plaatsnemen?
Een zetel voor de hoogste geestelijken
Aan het hoofd van het klooster in Ter Apel stond de prior. Tijdens belangrijke plechtigheden, zoals de dagelijkse hoogmis, nam hij plaats in het midden van het koorgestoelte of sedilia. Hij werd daarbij geflankeerd door twee priesters, medebroeders die ook wel concelebranten worden genoemd. Tezamen droegen zij de Mis op.
Rijk versierd met kerstverhalen
Opvallend aan de sedilia is de rijke versiering. Boven de drie zitplaatsen zijn drie reliëfvoorstellingen weergegeven van het kerstverhaal. Linksboven is de aankondiging van Christus door de engel Gabriel afgebeeld, midden boven de geboorte van het Christuskind en rechtsboven de aanbidding der wijzen. Rond de drie zitplaatsen waren ooit drieëntwintig figuurtjes te vinden, die alle zijn verdwenen. Datering van de stoel is niet eenvoudig. Het lijkt zeer waarschijnlijk dat de sedilia uit de zestiende eeuw stamt. Maar wellicht is het ouder. Waar het gemaakt is, is niet zeker.
De tand des tijds in steen
De sedilia heeft de tand des tijds niet helemaal ongeschonden doorstaan. Beschadigingen zijn tijdens de restauratie tussen 1931 en 1933 gedeeltelijk aangevuld, maar enkele zijn tot op de dag van vandaag zichtbaar. Desondanks zijn de voorstellingen nog goed herkenbaar.
