VERVALLEN / Allegorie op het goede bestuur

Iets rechts van het midden zit frontaal op een verhoging een jonge vrouw, Concordia, de Eendracht. Achter haar staat, over haar heen geleund, een oudere man, de Wijsheid. Samen houden zij met hun rechterhanden een scepter vast. Concordia houdt in haar linkerhand een bundel pijlen, de Wijsheid rust met zijn linkerhand op een groot rechtopstaand boek met krappen. Over zijn kleed heeft hij een mantel, op zijn hoofd een krans. Van links komt een in Romeins harnas gestoken jonge vrouw, de godin Minerva. In haar uitgestrekte linkerhand houdt zij een masker en in haar rechterhand een pruik en een parelsnoer. Met de rechterhand omvat zij ook de arm van een voor haar knielende oude vrouw. Deze vrouw, Fraus, het Bedrog, heeft blote voeten en door haar kapsel zijn slangen gevlochten. Zij houdt met haar rechterhand een hengel vast. Rechts in de hoek is een hond afgebeeld die deze hengel probeert los te rukken. Tussen de hond en Fraus ligt een vis. Rechts wordt het beeldvlak afgesloten door een draperie aan een baldakijn. Op het baldakijn is het wapen van de Stad Groningen afgebeeld. In het midden staat een stuk architectuur, en links is de open lucht te zien, waarin vier putti aan komen zweven met een hoorn des overvloeds, scepters en een lauwerkrans die boven het hoofd van Concordia wordt gehouden. De scepter, de pijlenbundel en de lauwerkrans zijn attributen van Concordia. De Wijsheid wordt gekenmerkt door het wetboek. Minerva heeft Fraus haar pruik, sieraden en masker afgenomen. De hond is Fidelitas, de Trouw, die het eigen gewin dat Fraus nastreeft, ten bate van Concordia onteigent. Hij ontneemt Fraus haar vis en haar hengel. Dit stuk is door Collenius geschilderd 'tot vercieringe van het raadthuijs' om daarmee zijn burgerrecht en lidmaatschap van het gilde te betalen. Het schilderij hield voor de magistraten een aansporing in om wijs en eendrachtig de stad te besturen. Tot 1992 vervulde het deze functie in het Stadhuis te Groningen.