Ten Hemel Opneming van Maria

Maria, de moeder van Jezus, staat op een wolk, omgeven door de aartsengelen Michaël en Gabriël en vele kleine engeltjes die samen de wolken dragen. Rechtsboven zit God de Vader, de wereldbol aan zijn voeten, linksboven Christus de Zoon, met het kruis in zijn rechterhand. Recht boven Maria zweeft de duif als symbool van de Heilige Geest. Beneden staat in het midden een geopende sarcofaag. Daaromheen staan, zitten of knielen twaalf mannen, de twaalf apostelen. Eén van hen houdt links het deksel vast. Een aantal van hen kijkt naar boven en Thomas buigt zich over de lege sarcofaag. Over de rand daarvan hangt een witte doek en in een soort rookwolk stijgen rozen, blaadjes en lelietjes-van-dalen eruit op. Op het basement van de sarcofaag staat geschreven ' Willemina Agnes Wijffringh 0.0.'.5 Willemina Agnes Wijffringh (1648-1727) gaf gezien het opschrift, in 1704 opdracht voor dit schilderij. Waarschijnlijk was het bestemd voor een rooms-katholiek gasthuis. Het verhaal van de ten hemel opneming van Maria is niet in de bijbel te vinden, maar berust op geschriften uit de eerste eeuwen van de christelijke kerk en vooral op de Legenda Aurea van Jacobus de Voragine (ca. 1264). Drie dagen na haar dood stond zij op en werden haar ziel en haar lichaam in de hemel opgenomen, gedragen door engelen.